Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2015

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ (Γ' μέρος)

...συνέχεια (εδώ το 1ο και 2ο μέρος)

 
Υστερα από όλα αυτά διακούται κανείς να πη ότι στον τελευταίο καθορισμό των διοικητικών ορίων των παραμεθορίων Κοινοτήτων μας έπρεπε η Κοινότης Χρυσοκεφάλου να διεκδικήση τα δίκαιά της, Η Κοινότης Χρυσοκεφάλου έκαμε ότι μπόρεσε, προ παντός ήρθε σε ρήξη για τον καθοριμσμό των διοικητικών ορίων κατά το 1956 ο Πρόεδρος της Κοινότητος Χρυσοκεφάλου Θεόδωρος Αμανατίδης με τον πρόεδρο της κοινότητος Εξοχής, μα το αποτέλεσμα ύστερα από μακροχρόνια διαδικασία ήταν να μην μας παραχωρηθή η πέραν και αντίκρυ της μικρής Καμήλας βοσκήσιμη έκταση που μας ήταν απαραίτητη για τις ανάγκες της κτηνοτροφίας μας, και μας παραχωρήθηκε κάποια δασώδης έκτασις απ΄την μικρή Καμήλα μέχρι του Στραγκάτς  που δεν είναι και τόσον κατάλληλη για την προαγωγή της κτηνοτροφίας μας.



Μένει τώρα η Κοινότης Δασωτού. Αυτή απ' τη μια μεριά μεν έχει πιο λίγο πληθυσμό με λιγώτερες κτηνοτροφικές ανάγκες, απ' την άλλη , δε μεριά κατέχει βοσκήσιμες εκτάσεις πολλαπλάσιες των εκτάσεων της Κοινότητος Χρυσοκεφάλου. Κατ' ανάγκην επιβάλλεται μία καλή, καλή αναθεώρηση της τελευταίας απόφασης της Επιτροπής καθορισμού των διοικητικών ορίων, γιατί είναι όχι μονάχα άδικο, αλλά και παράλογο, αυθαίρετο και παράνομο μία Κοινότης να κατέχη βοσκήσιμες και δασώδεις εκτάσεις μόλις 5 χιλιάδες στρέμματα, και άλλη όμορη με αυτήν Κοινότης και μικρότερη απ' αυτή να κατέχη διπλάσιες και τριπλάσιες βοσκήσιμες εκτάσεις.  Ο Πρόεδρος της Κοινότητος Χρυσοκεφάλου θα έπρεπε να τα χαλάση περισσότερο με τον Πρόεδρο της Κοινότητος Δασωτού, της οποίας Κοινότητος τα βόρεια σύνορα χώνονται βαθιά στα σπλάγχνα των βοκησίμων εκτάσεων Χρυσοκεφάλου κατά την θέση Γουρούνα κλπ. 

  Η βοσκήσιμη έκταση η μεταξύ της Καμήλας και της λοφοσειράς που εκτείνεται από τον λόφο του Αγ. Κωνσταντίνου ως τους συνεχόμενους λόφους κατά τον ανήφορο του Στραγκάτς είναι τόσο απαραίτητη για την Κοινότητα Χρυσοκεφάλου, όσο απαραίτητο είναι το ψωμί και το νερό για την διατήρηση του ανθρώπου στη ζωή. Η έκταση αυτή, επειδή όπως είπαμε χώνεται στα σπλάγχνα των βοσκησίμων εκτάσεων Χρυσοκεφάλου, είναι σαν μιά παγίδα για την κτηνοτροφία Χρυσοκεφάλου γιατί έτυχε πολλές φορές οι αγελάδες που οιστρηλατούντο κατά το καλοκαίρι να καταφύγουν σ' αυτή κατ' ανάγκην, οι δε αγροφύλακες της Κοινότητος Δασωτού μη αναγνωρίζοντες την δύσκολη θέση των Χρυσοκεφαλιωτών υπέβαλλαν μαζικές μηνύσεις εναντίον των ιδιοκτητών των αγελάδων και εναντίον των βουκόλων. Το κακό αυτό μπορούν να το αποφύγουν οι Χρυσοκεφαλίτες μονάχα αν γίνη μετάθεση των διοικητικών ορίων Χρυσοκεφάλου - Δασωτού στην λοφοσειρά Στραγκάτς, την οποία δεν μπορούν να την διασχίσουν τα κοπάδια και οι αγελάδες, και των δύο Κοινοτήτων, και έτσι θα έχουν την ησυχία τους και αι δύο Κοινότητες. Τι κάνουμε τα 200 μέτρα που παρεχώρησε η Επιτροπή στην Κοινότητα Χρυσοκεφάλου κατά μήκος της μεθοριακής γραμμής Καμήλας; Η παραχώρηση αυτή δεν λύει το ζήτημα, και είναι σαν να μην είναι.

συνεχίζεται...

 Υ.Γ. Υπενθυμίζεται ότι τα στοιχεία είναι παρμένα από το βιβλίο του αείμνηστου συγχωριανού μας και δασκάλου ΜΙΛΤΙΑΔΗ Κ. ΝΥΜΦΟΠΟΥΛΟ "ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΧΡΥΣΟΚΕΦΑΛΟΣ - ΔΡΑΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΤΟΥ"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου